"Ο αληθινός πολεμιστής, Σωκράτη, διατηρεί την ανθρωπιά του ακόμη και στη μάχη. Κερδίζοντας έναν βάρβαρο θρίαμβο, εξακολουθείς να διακυβεύεις την ψυχή σου. Αυτοί που πολεμούν τον δράκο, μπορούν να γίνουν ο δράκος." [...]
"-Κάποτε είχα έναν δάσκαλο που μου είπε ότι δέσμευση σημαίνει να κάνεις αυτό που ξεκίνησες ή να πεθαίνεις προσπαθώντας.
-Δεν θα καθίσεις εδώ μαζί μας, σαν ένας από εμάς, για μερικά ακόμα χρόνια;
-Ενώ αυτοί οι άνθρωποι τριγυρίζουν ελεύθεροι;
-Οι άνθρωποι τριγυρνούν ελεύθεροι ανά τη γη, Σωκράτη. Η ίδια η φύση τριγυρνά ελεύθερη -με τυφώνες και σεισμούς και πανώλες και ακρίδες. Ακόμα και τώρα, αθώοι πεθαίνουν από βία και λοιμούς, ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες άλλους ανθρώπους πάνω στη γη. Ποιος έχρισε εσένα υπεύθυνο; Ποιος σου έδωσε τη σοφία ώστε να γνωρίζεις ποιος πρέπει να ζήσει και ποιος να πεθάνει και πώς; Ποιος είσαι για να γνωρίζεις τη θέληση του Θεού;
-Σε ποιον Θεό αναφέρεσαι, Πατέρα Σεραφείμ; Τον ελεήμονα και δίκαιο Θεό που βρήκε αρμόζον μέσα από την απέραντη σοφία του να πάρει την οικογένειά μου; Αυτός είναι ο Θεός στον οποίο προσεύχεσαι;
-Λοιπόν, Σωκράτη, επιτέλους αντιμετωπίζεις αυτό που σε βάραινε τόσο καιρό. Εύχομαι να είχα μια απάντηση -μερικές γλυκές λέξεις για να ελεφρύνω τήν καρδιά σου. Όμως ο Θεός παραμένει ένα μυστήριο ακόμα και για εμένα. Υπήρχε κάποτε ένας σοφός άνδρας που είπε: "Υπάρχουν τρία μυστήρια σε αυτό τον κόσμο: ο αέρας για τα πουλιά, το νερό για τα ψάρια και η ανθρωπότητα για τον εαυτό της". Εγώ έχω βρει πως ο Θεός είναι το μεγαλύτερο μυστήριο από όλα, αλλά παράλληλα τόσο οικείος όσο το καρδιοχτύπι μας, τόσο κοντά όσο η επόμενη αναπνοή μας.. περιβάλλοντάς μας, τόσο κοντά όσο η επόμενη αναπνοή μας.. περιβάλλοντάς μας σαν τον αέρα, σαν το νερό... πανταχού παρών. Αλλά ο νους μας δεν μπορεί να χωρέσει τον Θεό, μόνο η καρδιά.. Εκεί είναι που θα βρεις την πίστη..
-Σταμάτησα να πιστεύω στον Θεό εδώ και χρόνια.
-Ο Θεός αγκαλιάζει ακόμα και τους άπιστους. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Δέξου το μυστήριο, Σωκράτη. Εμπιστεύσου το. Σταμάτα να προσπαθείς τι θα έπρεπε και τι δεν θα έπρεπε να είναι και θα βρεις την πίστη σου ξανά.
-Οι λέξεις σου πάντα είχαν τη γεύση της αλήθειας, Πατέρα.. αλλά κατά κάποιον τρόπο, αδυνατώ να πιάσω το νόημά τους.
-Κάποτε δεν μπορούσες καν να πιάσεις το ράσο μου. Και τώρα κοίταξε τι συνέβη με λίγη υπομονή..
-Και πολύ εξάσκηση.
-Ναι. Και ίσως είναι καιρός να εξασκηθείς.. με άλλο τρόπο. Η εκπαίδευσή σου σού έχει μάθει τα όρια του νου. Το πνεύμα είναι μια μεγάλη σκάλα προς τον ουρανό, αλλά σταματά δίχως να αγγίζει τον παράδεισο. Μόνο η σοφία της καρδιάς μπορεί να ρίξει φως στο δρόμο. Ο αρχαίος συνονόματός σου, ο Σωκράτης, θύμισε στους νέους της Αθήνας ότι η σοφία ξεκινά με την αναζήτηση...
-Αλλά πέρα από αυτά τα εντυπωσιακά λόγια, Σεραφείμ, τί πρέπει να κάνω;
-Τί πρέπει να κάνει ο οποιοσδήποτε; Να βάλει το ένα πόδι μπροστά από το άλλο! Είσαι μονάχα ένας παίκτης σε ένα δράμα μεγαλύτερο απ' όσο μπορεί κανείς, εκτός από τον Θεό, να χωρέσει στο νου του... Μερικές φορές δεν είμαι καν σίγουρος ότι ακόμα και ο ίδιος ο Θεός μπορεί να το καταλάβει! Μπορούμε μόνο να παίξουμε τον ρόλο που μας δίδεται. Καταλαβαίνεις; Αυτοί που εμφανίζονται στην ζωή σου -είτε για να βοηθήσουν είτε για να σε βλάψουν- είναι όλοι σταλμένοι από τον Θεό. Συνάντησέ τους όλους με ειρηνική καρδιά, αλλά με το πνεύμα του πολεμιστή. Θα αποτύχεις πολλές φορές, αλλά αποτυγχάνοντας θα μάθεις και μαθαίνοντας θα βρεις τον δρόμο σου. Στο μεταξύ, παραδώσου στη θέληση του Θεού, στη ζωή που σου δόθηκε, στιγμή προς στιγμή.
-Πώς γίνεται να γνωρίζω τη θέληση του Θεού, Σεραφείμ;
-Η πίστη δεν εναπόκειται στο να γνωρίζεις κάτι με σιγουριά. Απαιτεί μονάχα το κουράγιο να αποδέχεσαι πως ό,τι συμβαίνει, είτε αυτό φέρνει ευχαρίστηση είτε πόνο, είναι για το ανώτερο καλό."
εκδόσεις έσοπτρον
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
Περί τελειότητος..
Μια μέρα ο Σανγκ-σο θέλησε να επισκεφτεί ξανά το εργαστήρι κεραμικής, πριν πάει στην αίθουσα καλλιγραφίας. Επιθυμούσε να δει για μια ακόμη φορά τη δουλειά των αγγειοπλαστών, τις ανάλαφρες κινήσεις τους. Όταν μπήκε στο ευρύχωρο δωμάτιο, μυρωδιές υγρού καολίνη πλανιόνταν στον αέρα.
Έμεινε πολλή ώρα να παρακολουθεί ό,τι έκαναν, χωρίς να μιλάει, κρατώντας την ανάσα του. Δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να τους ενοχλήσει.
Παρατηρούσε με μεγάλη προσοχή τις κινήσεις ενός μικρόσωμου ξερακιανού άντρα σε προχωρημένη ηλικία. Πότε πότε ο γέροντας στρεφόταν προς το μέρος του και ένα χαμόγελο φώτιζε το σκαμμένο από το χρόνο πρόσωπό του. Κουνούσε το κεφάλι του σιωπηλά. Ο Σανγκ-σο είχε μαγευτεί από την ακρίβεια με την οποία εκτελούσε καθεμία από τις κινήσεις του. Τον είδε να ολοκληρώνει ένα μικρό φλυτζάνι ίδιου μεγέθους με εκείνο που είχε κρατήσει στα χέρια του στην πρώτη του επίσκεψη.
Ο γέροντας κράτησε το αντικείμενο ανάμεσα στο δάκτυλά του και το γύρισε απ’ όλες τις μεριές για να το εξετάσει. Το φλυτζάνι ήταν άψογο σε όλα τα σημεία, στρογγυλό και λείο, όπως έπρεπε. Έπειτα πήρε ένα άλλο εργαλείο και χάραξε μια μικρή γραμμή μέσα στο κεραμικό, στη μία του πλευρά. Η κίνησή του ήταν προσεκτική και γεμάτη σιγουριά.
Ο Σανγκ-σο εξεπλάγη.
-Μου επιτρέπετε, δάσκαλε, να σας κάνω μία ερώτηση;
-Ναι, βέβαια…
-Για ποιο λόγο κάνατε αυτό το σημάδι πάνω στο φλυτζάνι; Δε σας άρεσε η όψη που είχε πριν; Εμένα μου φαινόταν άψογο.
-Σε τί μας χρησιμεύει η τελειότητα; Απάντησε ήρεμα ο ηλικιωμένος άντρας. Η τελειότητα είναι επίπεδη και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, χωρίς καμία ένταση.
-Χωρίς ενδιαφέρον είπατε;
Ο ηλικιωμένος άντρας χαμογέλασε. Συνέχισε να επεξεργάζεται το μικρό φλυτζάνι.
-Η τελειότητα είναι ψυχρή, παγωμένη.. Είναι σαν ένα όνειρο που επαναλαμβάνεται επ’ άπειρον χωρίς να αλλάζει.
-Μα κάθε δάσκαλος δεν επιδιώκει την τελειότητα;
-Ναι, ναι .. την επιδιώκει. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Την επιδιώκει.
-Μα εσείς την αγγίξατε.. Εκείνο εκεί το φλυτζάνι.. πριν να το..
-Πριν να ανατυπώσω πάνω του μια κίνηση;
Ο Σανγκ-σο σώπασε. Προσπαθούσε να καταλάβει τι του έλεγε ο ηλικιωμένος άντρας. Εκείνος τον παρατηρούσε με την άκρη του ματιού του. Ακούμπησε προσεκτικά το κεραμικό πάνω στο τραπέζι.
-Ακολουθήστε με, είπε στον νεαρό άντρα.
Και απομακρύνθηκε με μακρόσυρτο βήμα.
-Ο άνθρωπος ζει, χαράζει ένα δρόμο με τα βήματά του, του εξήγησε, μερικές φορές κάνει λάθος, χάνεται, άλλες φορές πάλι βρίσκει αυτό που έψαχνε, δεν έχει και μεγάλη σημασία.. η μοίρα του είναι να προχωράει πάντα μπροστά. Ο άνθρωπος, βλέπετε, είναι ιδιαίτερα παράξενος: Διαρκώς επιδιώκει κάτι άλλο απ’ αυτό που ήδη έχει. Ολόκληρη η ζωή του είναι συνυφασμένη με αυτή την κίνηση.
Άρπαξε δύο φλυτζάνια που ήταν τοποθετημένα πάνω σ’ ένα ράφι στον τοίχο. Το ένα ήταν όμορφο, άψογο. Οι αποχρώσεις του σκούρου μπλε χρώματός του είχαν ένα σπάνιο βάθος.
-Πάρτε τα και τα δύο.
Ο Σανγκ-σο πήρε τα φλυτζάνια, ένα σε κάθε χέρι του. Αναγνώρισε το δεύτερο, αυτό που είχε ήδη κρατήσει με τις σκούρες και τις πορφυρές αποχρώσεις. Το μικρό σημάδι ήταν ακόμη στο χείλος του.
Ο Σανγκ-σο κοίταξε και τα δύο φλυτζάνια, το ένα μετά το άλλο. Το μπλε ήταν υπέροχο, αλλά ύστερα από μια στιγμή του φάνηκε ότι δεν είχε καμία αξία, ότι δεν είχε τίποτα που να μπορεί να τραβήξει την προσοχή του πέρα από την ίδια την τελειότητά του. Αντίθετα, το άλλο βρήκε αμέσως τη θέση του στη χούφτα του, σαν να ήταν ένας φίλος του. Έτριψε με το δάχτυλό του τη μικρή χαρακιά και χάρηκε που ξαναβρήκε αυτή τη μικροσκοπική προεξοχή που το καθιστούσε μοναδικό και ξεχωριστό.
-Λοιπόν; Τι έχετε να πείτε τώρα; Ρώτησε ο ηλικιωμένος άντρας παρατηρώντας τον.
-Η κίνηση… αυτή η μικρή ατέλεια με ελκύει περισσότερο, μουρμούρισε ο Σανγκ-σο.
-Όντως.. η τελειότητα δε μας ενδιαφέρει τόσο όσο αυτό, έτσι δεν είναι; Σ’ αυτή τη γη ό,τι προτιμάμε δεν είναι το ίδιο με ό,τι αγαπάμε…
-Όχι, δεν είναι το ίδιο με ό,τι αγαπάμε, επανέλαβε αργά ο Σανγκ-σο.
Σκεφτόταν και πάλι την εκπαίδευσή του, τους δασκάλους του. Ήθελαν να με κάνουν έναν άντρα ανάγλυφο, χωρίς καμιά προεξοχή, είπε στον εαυτό του. Χωρίς τίποτε απ’ όπου να μπορεί να πιαστεί η ζωή. Κάποιον που δε θα έπρεπε να γνωρίζει το φόβο, που δε θα μπορούσε να ακολουθήσει την καρδιά του. Απολιθωμένο, κατά κάποιο τρόπο νεκρό.
Ο αγγελιαφόρος του Αυτοκράτορα, ΚΑΡΙΝ ΝΑΟΥΡΙ, εκδρόσεις Κέδρος
Έμεινε πολλή ώρα να παρακολουθεί ό,τι έκαναν, χωρίς να μιλάει, κρατώντας την ανάσα του. Δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να τους ενοχλήσει.
Παρατηρούσε με μεγάλη προσοχή τις κινήσεις ενός μικρόσωμου ξερακιανού άντρα σε προχωρημένη ηλικία. Πότε πότε ο γέροντας στρεφόταν προς το μέρος του και ένα χαμόγελο φώτιζε το σκαμμένο από το χρόνο πρόσωπό του. Κουνούσε το κεφάλι του σιωπηλά. Ο Σανγκ-σο είχε μαγευτεί από την ακρίβεια με την οποία εκτελούσε καθεμία από τις κινήσεις του. Τον είδε να ολοκληρώνει ένα μικρό φλυτζάνι ίδιου μεγέθους με εκείνο που είχε κρατήσει στα χέρια του στην πρώτη του επίσκεψη.
Ο γέροντας κράτησε το αντικείμενο ανάμεσα στο δάκτυλά του και το γύρισε απ’ όλες τις μεριές για να το εξετάσει. Το φλυτζάνι ήταν άψογο σε όλα τα σημεία, στρογγυλό και λείο, όπως έπρεπε. Έπειτα πήρε ένα άλλο εργαλείο και χάραξε μια μικρή γραμμή μέσα στο κεραμικό, στη μία του πλευρά. Η κίνησή του ήταν προσεκτική και γεμάτη σιγουριά.
Ο Σανγκ-σο εξεπλάγη.
-Μου επιτρέπετε, δάσκαλε, να σας κάνω μία ερώτηση;
-Ναι, βέβαια…
-Για ποιο λόγο κάνατε αυτό το σημάδι πάνω στο φλυτζάνι; Δε σας άρεσε η όψη που είχε πριν; Εμένα μου φαινόταν άψογο.
-Σε τί μας χρησιμεύει η τελειότητα; Απάντησε ήρεμα ο ηλικιωμένος άντρας. Η τελειότητα είναι επίπεδη και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, χωρίς καμία ένταση.
-Χωρίς ενδιαφέρον είπατε;
Ο ηλικιωμένος άντρας χαμογέλασε. Συνέχισε να επεξεργάζεται το μικρό φλυτζάνι.
-Η τελειότητα είναι ψυχρή, παγωμένη.. Είναι σαν ένα όνειρο που επαναλαμβάνεται επ’ άπειρον χωρίς να αλλάζει.
-Μα κάθε δάσκαλος δεν επιδιώκει την τελειότητα;
-Ναι, ναι .. την επιδιώκει. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Την επιδιώκει.
-Μα εσείς την αγγίξατε.. Εκείνο εκεί το φλυτζάνι.. πριν να το..
-Πριν να ανατυπώσω πάνω του μια κίνηση;
Ο Σανγκ-σο σώπασε. Προσπαθούσε να καταλάβει τι του έλεγε ο ηλικιωμένος άντρας. Εκείνος τον παρατηρούσε με την άκρη του ματιού του. Ακούμπησε προσεκτικά το κεραμικό πάνω στο τραπέζι.
-Ακολουθήστε με, είπε στον νεαρό άντρα.
Και απομακρύνθηκε με μακρόσυρτο βήμα.
-Ο άνθρωπος ζει, χαράζει ένα δρόμο με τα βήματά του, του εξήγησε, μερικές φορές κάνει λάθος, χάνεται, άλλες φορές πάλι βρίσκει αυτό που έψαχνε, δεν έχει και μεγάλη σημασία.. η μοίρα του είναι να προχωράει πάντα μπροστά. Ο άνθρωπος, βλέπετε, είναι ιδιαίτερα παράξενος: Διαρκώς επιδιώκει κάτι άλλο απ’ αυτό που ήδη έχει. Ολόκληρη η ζωή του είναι συνυφασμένη με αυτή την κίνηση.
Άρπαξε δύο φλυτζάνια που ήταν τοποθετημένα πάνω σ’ ένα ράφι στον τοίχο. Το ένα ήταν όμορφο, άψογο. Οι αποχρώσεις του σκούρου μπλε χρώματός του είχαν ένα σπάνιο βάθος.
-Πάρτε τα και τα δύο.
Ο Σανγκ-σο πήρε τα φλυτζάνια, ένα σε κάθε χέρι του. Αναγνώρισε το δεύτερο, αυτό που είχε ήδη κρατήσει με τις σκούρες και τις πορφυρές αποχρώσεις. Το μικρό σημάδι ήταν ακόμη στο χείλος του.
Ο Σανγκ-σο κοίταξε και τα δύο φλυτζάνια, το ένα μετά το άλλο. Το μπλε ήταν υπέροχο, αλλά ύστερα από μια στιγμή του φάνηκε ότι δεν είχε καμία αξία, ότι δεν είχε τίποτα που να μπορεί να τραβήξει την προσοχή του πέρα από την ίδια την τελειότητά του. Αντίθετα, το άλλο βρήκε αμέσως τη θέση του στη χούφτα του, σαν να ήταν ένας φίλος του. Έτριψε με το δάχτυλό του τη μικρή χαρακιά και χάρηκε που ξαναβρήκε αυτή τη μικροσκοπική προεξοχή που το καθιστούσε μοναδικό και ξεχωριστό.
-Λοιπόν; Τι έχετε να πείτε τώρα; Ρώτησε ο ηλικιωμένος άντρας παρατηρώντας τον.
-Η κίνηση… αυτή η μικρή ατέλεια με ελκύει περισσότερο, μουρμούρισε ο Σανγκ-σο.
-Όντως.. η τελειότητα δε μας ενδιαφέρει τόσο όσο αυτό, έτσι δεν είναι; Σ’ αυτή τη γη ό,τι προτιμάμε δεν είναι το ίδιο με ό,τι αγαπάμε…
-Όχι, δεν είναι το ίδιο με ό,τι αγαπάμε, επανέλαβε αργά ο Σανγκ-σο.
Σκεφτόταν και πάλι την εκπαίδευσή του, τους δασκάλους του. Ήθελαν να με κάνουν έναν άντρα ανάγλυφο, χωρίς καμιά προεξοχή, είπε στον εαυτό του. Χωρίς τίποτε απ’ όπου να μπορεί να πιαστεί η ζωή. Κάποιον που δε θα έπρεπε να γνωρίζει το φόβο, που δε θα μπορούσε να ακολουθήσει την καρδιά του. Απολιθωμένο, κατά κάποιο τρόπο νεκρό.
Ο αγγελιαφόρος του Αυτοκράτορα, ΚΑΡΙΝ ΝΑΟΥΡΙ, εκδρόσεις Κέδρος
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009
Η αφύπνιση ενός κρυφού χαρίσματος
Ο Έντγκαρ γεννήθηκε το 1877 σε ένα αγρόκτημα στο Κεντάκι, από πιστούς αλλά αμόρφωτους γονείς. Ο ίδιος έφτασε στο γυμνάσιο. Ήσυχο, αλλά βαθιά θρησκευόμενο αγόρι, ήταν επίσης λίγο φαντασιόπληκτος. Μέχρι τα εννέα του, «μικρά πλάσματα» που μονάχα εκείνος και η φίλη του, Άννα, μπορούσαν να δουν, έβγαιναν από το δάσος για να παίξουν μαζί τους. Ένα από αυτά τα μικρά πλάσματα, τους είπε κάποτε: «Εμείς ζούμε μέσα στα λουλούδια και τη μουσική».
«Ποια μουσική;» είχε ρωτήσει η Άννα.
«Τη μουσική των πάντων» απάντησε η μικροσκοπική ύπαρξη.
Η Άννα πέθανε εκείνο τον χειμώνα. Την άνοιξη, ο μοναχικός Έντγκαρ την αναζητούσε στα λουλούδια με τα μικρά πλάσματα. Όμως δεν τη βρήκε ποτέ.
Σε ηλικία δέκα ετών, ο Έντγκαρ ορκίστηκε να διαβάζει ολόκληρη τη Βίβλο, μια φορά, κάθε χρόνο της ζωής του. Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, είχε διαβάσει τη Βίβλο 13 φορές. Μια μέρα, ενώ μελετούσε τη Βίβλο σε ένα κρυφό μέρος μέσα στο δάσος, ένιωσε μια παρουσία κοντά του. Κοίταξε ψηλά και είδε μια όμορφη γυναίκα να στέκεται από πάνω του με σκιερά προσαρτήματα που είχαν το σχήμα φτερών, στην πλάτη της. Η φωνή της, ήταν απαλή και μελωδική: «Οι προσευχές σου εισακούστηκαν», είπε στον Έντγκαρ. «Πες μου τι θα ήθελες πάνω από όλα, και θα σου το δώσω».
Μετά από κάποιο δισταγμό, βρήκε το κουράγιο να πει «Περισσότερο απ’ όλα, θα ήθελα να μπορώ να βοηθά τους άλλους και ειδικά τα παιδιά, όταν είναι άρρωστα». Όσο ξαφνικά είχε έρθει, κατά τον ίδιο τρόπο η γυναίκα εξαφανίστηκε.
Κατά τη διάρκεια όλης της επόμενης ημέρας, το μυαλό του Έντγκαρ ήταν θολό. Ο δάσκαλός του ανέφερε την κακή απόδοσή του στον πατέρα του, έναν αυστηρό άνδρα που όλοι αποκαλούσαν Αφεντικό. Ντροπιασμένος, ο πατέρας εξέτασε τον Έντγκαρ στα μαθήματά του εκείνο το βράδυ και αγανακτισμένος με τη φαινομενική ηλιθιότητα του γιου του, τον χαστούκισε και τον έριξε στο πάτωμα. Τότε ήταν που ο Έντγκαρ άκουσε τη φωνή: «Αν κοιμηθείς λιγάκι, μπορούμε να σε βοηθήσουμε», είπε ο άγγελος.
Ο Έντγκαρ παρακάλεσε τον πατέρα του να του δώσει λίγο χρόνο για να ξεκουραστεί. Υποσχέθηκε ότι θα ήξερε το μάθημα, μόλις ξυπνούσε. Αφού ο πατέρας του πήγε στην κουζίνα, ο Έντγκαρ κουλουριάστηκε στην καρέκλα του, με το βιβλίο του κάτω απ το κεφάλι του και έπεσε για ύπνο.
Όταν ο πατέρας του ξύπνησε τον Έντγκαρ μερικά λεπτά αργότερα για να τον εξετάσει, κατάπληκτος διαπίστωσε ότι ο Έντγκαρ μπορούσε τώρα να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση οποιαδήποτε σελίδας του βιβλίου, το περισσότερο από το οποίο δεν είχε καν διαβάσει. Μετά από αυτό, ο Έντγκαρ κοιμόταν με τα σχολικά του βιβλία κάτω από το μαξιλάρι και το πρωί, ήξερε όλα τους τα περιεχόμενα –έβλεπε σελίδες μέσα στο μυαλό του. Σύντομα, μεταφέρθηκε σε ανώτερη τάξη στο σχολείο.
Δύο χρόνια αργότερα, αφού μια μπάλα του μπέιζμπολ χτύπησε τον Έντγκαρ στη σπονδυλική στήλη, γύρισε σπίτι παραληρώντας και συμπεριφερόμενος παράξενα. Όταν οι ανήσυχοι γονείς του τον έβαλαν στο κρεβάτι, εκείνος κοιμήθηκε και άρχισε να μιλά. Με ήρεμη, καθαρή φωνή είπε στους γονείς του για τον τραυματισμό του και περιέγραψε με λεπτομέρειες την παρασκευή ενός καταπλάσματος που θα τον θεράπευε. Εκείνοι, ακολούθησαν τις οδηγίες του και ως το πρωί τα συμπτώματά του είχαν εξαφανιστεί και η σπονδυλική του στήλη είχε θεραπευτεί. Ο Έντγκαρ δεν θυμόταν τίποτα από την προηγούμενη μέρα ή τη διάγνωση που είχε πραγματοποιήσει στον ύπνο του.
Χρόνια πέρασαν, ο Έντγκαρ μεγάλωσε, έφυγε από το αγρόκτημα και μετακόμισε σε μια κοντινή πόλη. Εργάστηκε σε ένα βιβλιοπωλείο, όπου συνάντησε τη Γετρούδη, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία θα αποκτούσε τρεις γιους. Ο Έντγκαρ έγινε φωτογράφος και αξιοσέβαστο μέλος της εκκλησίας και της κοινότητάς του. Έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικός, με εξαίρεση τα κρυφά του ταλέντα, τα οποία επεδείκνυε περιοδικά.
Μια κρίσιμη αλλαγή ήρθε όταν ο Έντγκαρ θεράπευσε τον εαυτό του από μια σοβαρή ασθένεια στον λαιμό, χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυτό-ύπνωσης, με τη βοήθεια ενός ερασιτέχνη υπνωτιστή που ονομαζόταν Λέιν. Ο Λέιν άρχισε να πειραματίζεται με τον Έντγκαρ, ο οποίος ανακάλυψε ότι ήταν ικανός, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, να διαγνώσει άλλους, ακόμα και άτομα που βρίσκονταν πολύ μακριά, με μια παράξενη ακρίβεια. Ο Έντγκαρ δεν είχε προγενέστερη ιατρική γνώση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, χρησιμοποιούσε ακριβή ιατρική ορολογία, άγνωστη σε εκείνον ενώ ήταν ξύπνιος, και μπορούσε να δώσει συνταγές για διάφορα φάρμακα, τα οποία αποδεικνύονταν αξιοσημείωτα αποτελεσματικά.
Τούτος ο νεαρός άνδρας ήταν προφανώς ένας χαρισματικός γιατρός στον ύπνο του.
Ο Έντγκαρ αμφέβαλλε για την περίεργη ικανότητά του και μονάχα μετά από τη συνεχή επιβεβαίωση του Λέιν και τη δική του ψυχική αναζήτηση, συμφώνησε να τη χρησιμοποιήσει. Όταν είδε ότι οι άνθρωποι που έρχονταν σε αυτόν θεραπεύονταν, δεν μπορούσε να αρνηθεί. Ωστόσο, δεν δεχόταν χρήματα. Εάν επρόκειτο για δώρο Θεού, και ευχόταν να είναι, δεν θα μπορούσε συνειδητά να βγάλει κέρδος από αυτό.
Οι ιατρικές συμβουλές του Έντγκαρ συχνά προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις από γιατρούς –επέμεναν ότι οι ανορθόδοξες θεραπείες του θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα και ίσως θανάσιμα για τους ασθενείς, τους οποίους οι ίδιοι ήταν ανίκανοι να θεραπεύσουν. Μερικές φορές, φοβούμενος το χειρότερο, ο Έντγκαρ υπέφερε από αγωνία και αμφιβολίες. Ήξερε ότι εάν ένας ασθενής πέθαινε, θα τον κατέστρεφε. Αλλά, το να βλέπει τόσους ανθρώπους να θεραπεύονται του έδινε πίστη στο χάρισμά του και κουράγιο για να το χρησιμοποιήσει.
Κάποιοι από τους γιατρούς που αρχικά τον είχαν κατηγορήσει ως κομπογιαννίτη, αργότερα αποδέχτηκαν τις αξιόλογες θεραπείες του και προσφέρθηκαν να συνεργαστούν μαζί του, ελπίζοντας να κάνουν καριέρα και λεφτά. Ο Έντγκαρ πάντοτε αρνείτο. Σε έναν τέτοιο αντίπαλο που είχε γίνει επιχειρηματίας είπε: «Εσύ, και όλοι οι άλλοι γιατροί που με εξετάσατε, καταλάβατε ότι δεν είμαι τσαρλατάνος. Τώρα, αν όλοι εσείς οι τύποι μπορούσατε να με πείσετε πως ούτε εσείς είστε απατεώνες, ίσως να συνεργαστώ μαζί σας».
Όταν δημοσιεύθηκε ένα άρθρο εφημερίδας ενός διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων γι’ αυτόν τον αγρότη με το θαυματουργό χάρισμα, ένα πλήθος από ανθρώπους συνέρρευσε: πιστοί που αναζητούσαν μαγική ίαση, μικροπωλητές που προσπαθούσαν να τον εκμεταλλευτούν για λίγα δολάρια και σκεπτικιστές που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν ότι ήταν απατεώνας. Και χιλιάδες απελπισμένα γράμματα άρχισαν να καταφθάνουν, αναζητώντας βοήθεια. Συχνά, σε κατάσταση έκστασης ο ίδιος διάβαζε επιστολές προσεκτικά και έδινε απάντηση σε γράμματα που δεν είχαν ακόμα φτάσει.
[…] Κατά τη διάρκεια των ετών, οι διαγνώσεις του Έντγκαρ βοήθησαν χιλιάδες ανθρώπους, θεραπεύοντας το σώμα τους και ανανεώνοντας την πίστη τους. Οι διαγνώσεις πάντα έστρεφαν τους ανθρώπους στον απώτερο λόγο της ύπαρξης: τη σχέση με τους άλλους και με τον Θεό. Ο Έντγκαρ ήταν φιλύποπτος απέναντι σε ενθουσιώδεις μεταφυσικούς που ανακατεύονταν σε ψυχικά φαινόμενα, για λόγους διασκέδασης ή για να φουσκώσουν το εγώ τους. Φοβόταν ότι τέτοιοι άνθρωποι θα μετέτρεπαν τη ζωή του σε κάποια ανορθόδοξη θρησκεία και δεν ήθελε καθόλου να συμμετάσχει σε κάτι τέτοιο.
Ο νους του Έντγκαρ είχε στραφεί στο σύμπαν, όμως τα πόδια του πατούσαν γερά πάνω στη Γη. Ήξερε ότι η γνώση του θα έπρεπε να βοηθά τους ανθρώπους με απτό τρόπο, ειδάλλως είχε λίγη αξία. Το να παρουσιάζει συναρπαστικές πληροφορίες δεν ήταν ποτέ ο σκοπός του. Καθώς έλεγαν συχνά οι προγνώσεις του: «Το να γνωρίζει κανείς και να μην πράττει αποτελεί αμαρτία». Για να έχει αξία η αλήθεια, έπρεπε να βιωθεί, όχι απλώς να γίνει πιστευτή.
Κατά τη διάρκεια των ετών, ένα εκτενές σύνολο ιατρικής και μεταφυσικής σοφίας μεταφέρθηκε μέσα από τις εκστάσεις του Έντγκαρ, πηγάζοντας από τα βάθη ενός Παγκόσμιου Νου, του οποίου ο ίδιος έμοιαζε να λειτουργεί ως δίαυλος. Προφήτευσε με ακρίβεια πολλά μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένου του Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων και των δολοφονιών των αδελφών Κένεντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Προέβλεψε μια πνευματική αναγέννηση στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα. Στο μεταξύ, διάβαζε τη Βίβλο κάθε μέρα και κάθε χρόνο ολοκλήρωνε έναν κύκλο, τηρώντας τον όρκο των παιδικών του χρόνων.
[…] Η ζωή του Έντγκαρ Κέισι υποδεικνύει μια παραμυθένια πραγματικότητα όπου φτερωτοί άγγελοι πραγματοποιούν τις ευχές ταπεινών νεαρών σε μοναχικά δάση, όπου πλάσματα μαθαίνουν τα παιδιά για «τη μουσική των πάντων», και όπου απλές ψυχές μεγαλώνουν, ώστε να μπορούν να θεραπεύσουν τον κόσμο με τα μαγικά τους χαρίσματα. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η ζωή και το έργο του Έντγκαρ μας υπενθυμίζουν πως ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι πιο μυστηριώδης απ όσο γνωρίζουμε και πως οι πνευματικές δυνάμεις τις οποίες επέδειξε ίσως βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στον καθένα μας, περιμένοντας να αφυπνιστούν και να χρησιμοποιηθούν προς εξυπηρέτηση των άλλων.
Θεϊκές Παρεμβάσεις, Αληθινές Ιστορίες θαυμάτων και μυστηρίουDan Millman & Doug Childers, εκδόσεις έσοπτρον
http://www.youtube.com/watch?v=qqW9yE5v0So ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 1
http://www.youtube.com/watch?v=dM9ceQdzYdg ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 2
http://www.youtube.com/watch?v=OB9Ww2hVMEw ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 3
http://www.youtube.com/watch?v=a683fTaDfTg ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 4
http://www.youtube.com/watch?v=1XPR14pI5qI ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 5
«Ποια μουσική;» είχε ρωτήσει η Άννα.
«Τη μουσική των πάντων» απάντησε η μικροσκοπική ύπαρξη.
Η Άννα πέθανε εκείνο τον χειμώνα. Την άνοιξη, ο μοναχικός Έντγκαρ την αναζητούσε στα λουλούδια με τα μικρά πλάσματα. Όμως δεν τη βρήκε ποτέ.
Σε ηλικία δέκα ετών, ο Έντγκαρ ορκίστηκε να διαβάζει ολόκληρη τη Βίβλο, μια φορά, κάθε χρόνο της ζωής του. Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, είχε διαβάσει τη Βίβλο 13 φορές. Μια μέρα, ενώ μελετούσε τη Βίβλο σε ένα κρυφό μέρος μέσα στο δάσος, ένιωσε μια παρουσία κοντά του. Κοίταξε ψηλά και είδε μια όμορφη γυναίκα να στέκεται από πάνω του με σκιερά προσαρτήματα που είχαν το σχήμα φτερών, στην πλάτη της. Η φωνή της, ήταν απαλή και μελωδική: «Οι προσευχές σου εισακούστηκαν», είπε στον Έντγκαρ. «Πες μου τι θα ήθελες πάνω από όλα, και θα σου το δώσω».
Μετά από κάποιο δισταγμό, βρήκε το κουράγιο να πει «Περισσότερο απ’ όλα, θα ήθελα να μπορώ να βοηθά τους άλλους και ειδικά τα παιδιά, όταν είναι άρρωστα». Όσο ξαφνικά είχε έρθει, κατά τον ίδιο τρόπο η γυναίκα εξαφανίστηκε.
Κατά τη διάρκεια όλης της επόμενης ημέρας, το μυαλό του Έντγκαρ ήταν θολό. Ο δάσκαλός του ανέφερε την κακή απόδοσή του στον πατέρα του, έναν αυστηρό άνδρα που όλοι αποκαλούσαν Αφεντικό. Ντροπιασμένος, ο πατέρας εξέτασε τον Έντγκαρ στα μαθήματά του εκείνο το βράδυ και αγανακτισμένος με τη φαινομενική ηλιθιότητα του γιου του, τον χαστούκισε και τον έριξε στο πάτωμα. Τότε ήταν που ο Έντγκαρ άκουσε τη φωνή: «Αν κοιμηθείς λιγάκι, μπορούμε να σε βοηθήσουμε», είπε ο άγγελος.
Ο Έντγκαρ παρακάλεσε τον πατέρα του να του δώσει λίγο χρόνο για να ξεκουραστεί. Υποσχέθηκε ότι θα ήξερε το μάθημα, μόλις ξυπνούσε. Αφού ο πατέρας του πήγε στην κουζίνα, ο Έντγκαρ κουλουριάστηκε στην καρέκλα του, με το βιβλίο του κάτω απ το κεφάλι του και έπεσε για ύπνο.
Όταν ο πατέρας του ξύπνησε τον Έντγκαρ μερικά λεπτά αργότερα για να τον εξετάσει, κατάπληκτος διαπίστωσε ότι ο Έντγκαρ μπορούσε τώρα να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση οποιαδήποτε σελίδας του βιβλίου, το περισσότερο από το οποίο δεν είχε καν διαβάσει. Μετά από αυτό, ο Έντγκαρ κοιμόταν με τα σχολικά του βιβλία κάτω από το μαξιλάρι και το πρωί, ήξερε όλα τους τα περιεχόμενα –έβλεπε σελίδες μέσα στο μυαλό του. Σύντομα, μεταφέρθηκε σε ανώτερη τάξη στο σχολείο.
Δύο χρόνια αργότερα, αφού μια μπάλα του μπέιζμπολ χτύπησε τον Έντγκαρ στη σπονδυλική στήλη, γύρισε σπίτι παραληρώντας και συμπεριφερόμενος παράξενα. Όταν οι ανήσυχοι γονείς του τον έβαλαν στο κρεβάτι, εκείνος κοιμήθηκε και άρχισε να μιλά. Με ήρεμη, καθαρή φωνή είπε στους γονείς του για τον τραυματισμό του και περιέγραψε με λεπτομέρειες την παρασκευή ενός καταπλάσματος που θα τον θεράπευε. Εκείνοι, ακολούθησαν τις οδηγίες του και ως το πρωί τα συμπτώματά του είχαν εξαφανιστεί και η σπονδυλική του στήλη είχε θεραπευτεί. Ο Έντγκαρ δεν θυμόταν τίποτα από την προηγούμενη μέρα ή τη διάγνωση που είχε πραγματοποιήσει στον ύπνο του.
Χρόνια πέρασαν, ο Έντγκαρ μεγάλωσε, έφυγε από το αγρόκτημα και μετακόμισε σε μια κοντινή πόλη. Εργάστηκε σε ένα βιβλιοπωλείο, όπου συνάντησε τη Γετρούδη, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία θα αποκτούσε τρεις γιους. Ο Έντγκαρ έγινε φωτογράφος και αξιοσέβαστο μέλος της εκκλησίας και της κοινότητάς του. Έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικός, με εξαίρεση τα κρυφά του ταλέντα, τα οποία επεδείκνυε περιοδικά.
Μια κρίσιμη αλλαγή ήρθε όταν ο Έντγκαρ θεράπευσε τον εαυτό του από μια σοβαρή ασθένεια στον λαιμό, χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυτό-ύπνωσης, με τη βοήθεια ενός ερασιτέχνη υπνωτιστή που ονομαζόταν Λέιν. Ο Λέιν άρχισε να πειραματίζεται με τον Έντγκαρ, ο οποίος ανακάλυψε ότι ήταν ικανός, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, να διαγνώσει άλλους, ακόμα και άτομα που βρίσκονταν πολύ μακριά, με μια παράξενη ακρίβεια. Ο Έντγκαρ δεν είχε προγενέστερη ιατρική γνώση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, χρησιμοποιούσε ακριβή ιατρική ορολογία, άγνωστη σε εκείνον ενώ ήταν ξύπνιος, και μπορούσε να δώσει συνταγές για διάφορα φάρμακα, τα οποία αποδεικνύονταν αξιοσημείωτα αποτελεσματικά.
Τούτος ο νεαρός άνδρας ήταν προφανώς ένας χαρισματικός γιατρός στον ύπνο του.
Ο Έντγκαρ αμφέβαλλε για την περίεργη ικανότητά του και μονάχα μετά από τη συνεχή επιβεβαίωση του Λέιν και τη δική του ψυχική αναζήτηση, συμφώνησε να τη χρησιμοποιήσει. Όταν είδε ότι οι άνθρωποι που έρχονταν σε αυτόν θεραπεύονταν, δεν μπορούσε να αρνηθεί. Ωστόσο, δεν δεχόταν χρήματα. Εάν επρόκειτο για δώρο Θεού, και ευχόταν να είναι, δεν θα μπορούσε συνειδητά να βγάλει κέρδος από αυτό.
Οι ιατρικές συμβουλές του Έντγκαρ συχνά προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις από γιατρούς –επέμεναν ότι οι ανορθόδοξες θεραπείες του θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα και ίσως θανάσιμα για τους ασθενείς, τους οποίους οι ίδιοι ήταν ανίκανοι να θεραπεύσουν. Μερικές φορές, φοβούμενος το χειρότερο, ο Έντγκαρ υπέφερε από αγωνία και αμφιβολίες. Ήξερε ότι εάν ένας ασθενής πέθαινε, θα τον κατέστρεφε. Αλλά, το να βλέπει τόσους ανθρώπους να θεραπεύονται του έδινε πίστη στο χάρισμά του και κουράγιο για να το χρησιμοποιήσει.
Κάποιοι από τους γιατρούς που αρχικά τον είχαν κατηγορήσει ως κομπογιαννίτη, αργότερα αποδέχτηκαν τις αξιόλογες θεραπείες του και προσφέρθηκαν να συνεργαστούν μαζί του, ελπίζοντας να κάνουν καριέρα και λεφτά. Ο Έντγκαρ πάντοτε αρνείτο. Σε έναν τέτοιο αντίπαλο που είχε γίνει επιχειρηματίας είπε: «Εσύ, και όλοι οι άλλοι γιατροί που με εξετάσατε, καταλάβατε ότι δεν είμαι τσαρλατάνος. Τώρα, αν όλοι εσείς οι τύποι μπορούσατε να με πείσετε πως ούτε εσείς είστε απατεώνες, ίσως να συνεργαστώ μαζί σας».
Όταν δημοσιεύθηκε ένα άρθρο εφημερίδας ενός διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων γι’ αυτόν τον αγρότη με το θαυματουργό χάρισμα, ένα πλήθος από ανθρώπους συνέρρευσε: πιστοί που αναζητούσαν μαγική ίαση, μικροπωλητές που προσπαθούσαν να τον εκμεταλλευτούν για λίγα δολάρια και σκεπτικιστές που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν ότι ήταν απατεώνας. Και χιλιάδες απελπισμένα γράμματα άρχισαν να καταφθάνουν, αναζητώντας βοήθεια. Συχνά, σε κατάσταση έκστασης ο ίδιος διάβαζε επιστολές προσεκτικά και έδινε απάντηση σε γράμματα που δεν είχαν ακόμα φτάσει.
[…] Κατά τη διάρκεια των ετών, οι διαγνώσεις του Έντγκαρ βοήθησαν χιλιάδες ανθρώπους, θεραπεύοντας το σώμα τους και ανανεώνοντας την πίστη τους. Οι διαγνώσεις πάντα έστρεφαν τους ανθρώπους στον απώτερο λόγο της ύπαρξης: τη σχέση με τους άλλους και με τον Θεό. Ο Έντγκαρ ήταν φιλύποπτος απέναντι σε ενθουσιώδεις μεταφυσικούς που ανακατεύονταν σε ψυχικά φαινόμενα, για λόγους διασκέδασης ή για να φουσκώσουν το εγώ τους. Φοβόταν ότι τέτοιοι άνθρωποι θα μετέτρεπαν τη ζωή του σε κάποια ανορθόδοξη θρησκεία και δεν ήθελε καθόλου να συμμετάσχει σε κάτι τέτοιο.
Ο νους του Έντγκαρ είχε στραφεί στο σύμπαν, όμως τα πόδια του πατούσαν γερά πάνω στη Γη. Ήξερε ότι η γνώση του θα έπρεπε να βοηθά τους ανθρώπους με απτό τρόπο, ειδάλλως είχε λίγη αξία. Το να παρουσιάζει συναρπαστικές πληροφορίες δεν ήταν ποτέ ο σκοπός του. Καθώς έλεγαν συχνά οι προγνώσεις του: «Το να γνωρίζει κανείς και να μην πράττει αποτελεί αμαρτία». Για να έχει αξία η αλήθεια, έπρεπε να βιωθεί, όχι απλώς να γίνει πιστευτή.
Κατά τη διάρκεια των ετών, ένα εκτενές σύνολο ιατρικής και μεταφυσικής σοφίας μεταφέρθηκε μέσα από τις εκστάσεις του Έντγκαρ, πηγάζοντας από τα βάθη ενός Παγκόσμιου Νου, του οποίου ο ίδιος έμοιαζε να λειτουργεί ως δίαυλος. Προφήτευσε με ακρίβεια πολλά μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένου του Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων και των δολοφονιών των αδελφών Κένεντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Προέβλεψε μια πνευματική αναγέννηση στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα. Στο μεταξύ, διάβαζε τη Βίβλο κάθε μέρα και κάθε χρόνο ολοκλήρωνε έναν κύκλο, τηρώντας τον όρκο των παιδικών του χρόνων.
[…] Η ζωή του Έντγκαρ Κέισι υποδεικνύει μια παραμυθένια πραγματικότητα όπου φτερωτοί άγγελοι πραγματοποιούν τις ευχές ταπεινών νεαρών σε μοναχικά δάση, όπου πλάσματα μαθαίνουν τα παιδιά για «τη μουσική των πάντων», και όπου απλές ψυχές μεγαλώνουν, ώστε να μπορούν να θεραπεύσουν τον κόσμο με τα μαγικά τους χαρίσματα. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η ζωή και το έργο του Έντγκαρ μας υπενθυμίζουν πως ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι πιο μυστηριώδης απ όσο γνωρίζουμε και πως οι πνευματικές δυνάμεις τις οποίες επέδειξε ίσως βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στον καθένα μας, περιμένοντας να αφυπνιστούν και να χρησιμοποιηθούν προς εξυπηρέτηση των άλλων.
Θεϊκές Παρεμβάσεις, Αληθινές Ιστορίες θαυμάτων και μυστηρίουDan Millman & Doug Childers, εκδόσεις έσοπτρον
http://www.youtube.com/watch?v=qqW9yE5v0So ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 1
http://www.youtube.com/watch?v=dM9ceQdzYdg ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 2
http://www.youtube.com/watch?v=OB9Ww2hVMEw ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 3
http://www.youtube.com/watch?v=a683fTaDfTg ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 4
http://www.youtube.com/watch?v=1XPR14pI5qI ~Edgar Cayce : Legacy of EDGAR CAYCE PART 5
Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009
Γεφυρώνοντας την Πίστη, τη Θρησκεία και τη Λογική
Θεϊκές Παρεμβάσεις, Αληθινές Ιστορίες θαυμάτων και μυστηρίου
Dan Millman & Doug Childers, εκδόσεις έσοπτρον
Ακόμη ένα βιβλίο που διαβάζοντας τον τίτλο και την περίληψη στο πίσω μέρος του, δεν μπορείς να συλλάβεις τίποτα απ' την μαγεία του. Με τρεις λέξεις είναι γοητευτικότατο, ταξιδιάρικο και εμψυχωτικό. Σε αυτό το βιβλίο, υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τους άλλαξε από Θεϊκές παρεμβάσεις, μέσα σε αυτές είναι και οι προσωπικές ιστορίες των δύο συγγραφέων. Ένα κομμάτι απ την εισαγωγή μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και θεωρώ πως είναι το πλέον κατάλληλο για να σας εισάγει στο βιβλίο αυτό:
Γεφυρώνοντας την Πίστη, τη Θρησκεία και τη Λογική
Μέσα σε όλους μας, υπάρχει ένας σκεπτικιστής που κλίνει προς τη λογική –και ένας πιστός που έλκεται από την πίστη. Όταν ζητείται από κάποιον να επιλέξει ανάμεσα σε αυτά τα φαινομενικά αντίθετα χαρακτηριστικά, οι φρόνιμοι επιλέγουν και τα δύο, βλέποντας στο καθένα ένα απαραίτητο κομμάτι του συνόλου που τους εκφράζει. Μοχάνα μέσα από αυτά τα δύο μάτια της πίστης και της λογικής, είμαστε ικανοί να διακρίνουμε τις υπερβατικές αλήθειες που θα μας απελευθερώσουν.
Κατά συνέπεια, αυτό το βιβλίο καλεί μαζί πιστούς και σκεπτικιστές, να γίνουν μάρτυρες σε αυτές τις ιστορίες και στις αποδείξεις που αυτές παρέχουν, για φαινόμενα συνάμα διαχρονικά και παγκόσμια. Οι ιστορίες αυτές περιγράφουν τις μεταμορφώσεις διαφόρων ατόμων, εμπτισμένες με τα «πιστεύω» ενός πλήθους θρησκειών. Ωστόσο, ακόμα και αυτοί που δεν ακολουθούν κάποια θρησκεία θα συναντήσουν μέσα στις σελίδες αυτές μια απροσδιόριστη δύναμη, η οποία αποκαλύπτει τις πνευματικές διαστάσεις που βρίσκονται κρυμμένες στον φυσικό κόσμο. Είτε πιστεύετε ότι οι ιστορίες αυτές προβάλλουν τη χάρη του Θεού ή τις αναπάντεψες μεταβολές της μοίρας, εδώ θα βρείτε ουσία και πνεύμα να συνυπάρχουν. Δεν είναι σκοπός ή αποστολή μας να αποδείξουμε την αλήθεια της ύπαρξης των θεϊκών παρεμβάσεων ή να επιμείνουμε σε μια συγκεκριμένη παγκόσμια πνευματική άποψη για τον κόσμο. Αφήνουμε τις ιστορίες να μιλήσουν από μόνες τους.Τα ιστορικά στοιχεία, βασισμένα στη μνήμη και την αντίληψη, είναι ουσιαστικά αναπόδεικτα –καμία κατάθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα αληθινή.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας και της επιλογής μας, απορρίψαμε προφανείς μυθοπλασίες και φανταστικές ιστορίες, καθώς και γεγονότα που εύκολα θα μπορούσαν να εξηγηθούν ως απλές συμπτώσεις, προσωπικές πεποιθήσεις ή ευσεβείς πόθοι. Αρκετές φορές, ελέγχαμε και διασταυρώναμε με διάφορες πηγές τις πληροφορίες μας, την εγκυρότητα των γεγονότων και των φαινομένων που περιγράφονταν.Μερικές από τις πιο «απίστευτες» ιστορίες σε αυτό το βιβλίο –από τηλεκινησίες, θαυματουργές θεραπείες και αγγελικές επισκέψεις, μέχρι εμφανίσεις πνευμάτων που έγιναν ορατές από χιλιάδες ανθρώπους- είναι, ταυτόχρονα, και οι πιο τεκμηριωμένες ερευνητικά.
Εντέλει, οι αμφιβολίες για την αυθεντινότητα συγκεκριμένων φαινομένων ιστοσταθμίζονται από την καθηλωτική μαρτυρία σχετικά με τις ζωές που αλλάζουν, ως αποτελέσμα αυτών των εμπειριών. Είναι απαραίτητο οι άλλοι να μοιράζονται τις εμπειρίες μας, ώστε να τις κρίνουν αξιόπιστες; Ένα πνεύμα, είναι απαραίτητο να γίνει απτό και να εμφανιστεί μπροστά μας, ώστε η ύπαρξή του να θεωρηθεί αυθεντική; Άλλωστε, πόση υπόσταση έχει το φως; Πόσο εύκολο είναι να αγγίξει κανείς την αγάπη; Μπορούν αυτοί οι άγγελοι που εμφανίζονται στα οράματά μας να είναι κάτι λιγότερο από αυθεντικοί, αν καταφέρνουν να μεταμορφώνουν τις καρδιές και το μυαλό μας και να αλλάζουν την πορεία της ζωής μας;
Το σύμπαν στο οποίο ζούμε εμπεριέχει πολλές πραγματικότητες, η κάθε μία εκ των οποίων λειτουργεί σύμφωνα με κρυφούς κανόνες. Τελικά, ίσως το «υπερφυσικό» να είναι απολύτως φυσικό. Ίσως το σώμα, το μυαλό και η ψυχή μας να περιλαμβάνουν εσωτερικούς μηχανισμούς- θείες ικανότητες που δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως- που μπορούν να δώσουν μια εξήγηση για την αυτοΐαση, την ενόραση, την τηλεκινησία και τον διαφωτισμό. Ίσως, το πλήρες δυναμικό μας και η θεία μοίρα μας να περιμένουν ακόμη να αποκαλυφθούν.
Dan Millman & Doug Childers, εκδόσεις έσοπτρον
Ακόμη ένα βιβλίο που διαβάζοντας τον τίτλο και την περίληψη στο πίσω μέρος του, δεν μπορείς να συλλάβεις τίποτα απ' την μαγεία του. Με τρεις λέξεις είναι γοητευτικότατο, ταξιδιάρικο και εμψυχωτικό. Σε αυτό το βιβλίο, υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τους άλλαξε από Θεϊκές παρεμβάσεις, μέσα σε αυτές είναι και οι προσωπικές ιστορίες των δύο συγγραφέων. Ένα κομμάτι απ την εισαγωγή μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και θεωρώ πως είναι το πλέον κατάλληλο για να σας εισάγει στο βιβλίο αυτό:
Γεφυρώνοντας την Πίστη, τη Θρησκεία και τη Λογική
Μέσα σε όλους μας, υπάρχει ένας σκεπτικιστής που κλίνει προς τη λογική –και ένας πιστός που έλκεται από την πίστη. Όταν ζητείται από κάποιον να επιλέξει ανάμεσα σε αυτά τα φαινομενικά αντίθετα χαρακτηριστικά, οι φρόνιμοι επιλέγουν και τα δύο, βλέποντας στο καθένα ένα απαραίτητο κομμάτι του συνόλου που τους εκφράζει. Μοχάνα μέσα από αυτά τα δύο μάτια της πίστης και της λογικής, είμαστε ικανοί να διακρίνουμε τις υπερβατικές αλήθειες που θα μας απελευθερώσουν.
Κατά συνέπεια, αυτό το βιβλίο καλεί μαζί πιστούς και σκεπτικιστές, να γίνουν μάρτυρες σε αυτές τις ιστορίες και στις αποδείξεις που αυτές παρέχουν, για φαινόμενα συνάμα διαχρονικά και παγκόσμια. Οι ιστορίες αυτές περιγράφουν τις μεταμορφώσεις διαφόρων ατόμων, εμπτισμένες με τα «πιστεύω» ενός πλήθους θρησκειών. Ωστόσο, ακόμα και αυτοί που δεν ακολουθούν κάποια θρησκεία θα συναντήσουν μέσα στις σελίδες αυτές μια απροσδιόριστη δύναμη, η οποία αποκαλύπτει τις πνευματικές διαστάσεις που βρίσκονται κρυμμένες στον φυσικό κόσμο. Είτε πιστεύετε ότι οι ιστορίες αυτές προβάλλουν τη χάρη του Θεού ή τις αναπάντεψες μεταβολές της μοίρας, εδώ θα βρείτε ουσία και πνεύμα να συνυπάρχουν. Δεν είναι σκοπός ή αποστολή μας να αποδείξουμε την αλήθεια της ύπαρξης των θεϊκών παρεμβάσεων ή να επιμείνουμε σε μια συγκεκριμένη παγκόσμια πνευματική άποψη για τον κόσμο. Αφήνουμε τις ιστορίες να μιλήσουν από μόνες τους.Τα ιστορικά στοιχεία, βασισμένα στη μνήμη και την αντίληψη, είναι ουσιαστικά αναπόδεικτα –καμία κατάθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα αληθινή.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας και της επιλογής μας, απορρίψαμε προφανείς μυθοπλασίες και φανταστικές ιστορίες, καθώς και γεγονότα που εύκολα θα μπορούσαν να εξηγηθούν ως απλές συμπτώσεις, προσωπικές πεποιθήσεις ή ευσεβείς πόθοι. Αρκετές φορές, ελέγχαμε και διασταυρώναμε με διάφορες πηγές τις πληροφορίες μας, την εγκυρότητα των γεγονότων και των φαινομένων που περιγράφονταν.Μερικές από τις πιο «απίστευτες» ιστορίες σε αυτό το βιβλίο –από τηλεκινησίες, θαυματουργές θεραπείες και αγγελικές επισκέψεις, μέχρι εμφανίσεις πνευμάτων που έγιναν ορατές από χιλιάδες ανθρώπους- είναι, ταυτόχρονα, και οι πιο τεκμηριωμένες ερευνητικά.
Εντέλει, οι αμφιβολίες για την αυθεντινότητα συγκεκριμένων φαινομένων ιστοσταθμίζονται από την καθηλωτική μαρτυρία σχετικά με τις ζωές που αλλάζουν, ως αποτελέσμα αυτών των εμπειριών. Είναι απαραίτητο οι άλλοι να μοιράζονται τις εμπειρίες μας, ώστε να τις κρίνουν αξιόπιστες; Ένα πνεύμα, είναι απαραίτητο να γίνει απτό και να εμφανιστεί μπροστά μας, ώστε η ύπαρξή του να θεωρηθεί αυθεντική; Άλλωστε, πόση υπόσταση έχει το φως; Πόσο εύκολο είναι να αγγίξει κανείς την αγάπη; Μπορούν αυτοί οι άγγελοι που εμφανίζονται στα οράματά μας να είναι κάτι λιγότερο από αυθεντικοί, αν καταφέρνουν να μεταμορφώνουν τις καρδιές και το μυαλό μας και να αλλάζουν την πορεία της ζωής μας;
Το σύμπαν στο οποίο ζούμε εμπεριέχει πολλές πραγματικότητες, η κάθε μία εκ των οποίων λειτουργεί σύμφωνα με κρυφούς κανόνες. Τελικά, ίσως το «υπερφυσικό» να είναι απολύτως φυσικό. Ίσως το σώμα, το μυαλό και η ψυχή μας να περιλαμβάνουν εσωτερικούς μηχανισμούς- θείες ικανότητες που δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως- που μπορούν να δώσουν μια εξήγηση για την αυτοΐαση, την ενόραση, την τηλεκινησία και τον διαφωτισμό. Ίσως, το πλήρες δυναμικό μας και η θεία μοίρα μας να περιμένουν ακόμη να αποκαλυφθούν.
Κυριακή 30 Αυγούστου 2009
Τι εστί Πολεμιστής του Φωτός
Ένας πολεμιστής του φωτός μοιράζεται τον κόσμο του με εκείνους που αγαπά.
Προσπαθεί να τους προτέψει να κάνουν αυτό που επιθυμούν αλλά που αποφεύγουν από έλλειψη θάρρους.Εκείνες τις στιγμές εμφανίζεται ο Αντίπαλος με δύο πλάκες στο χέρι.
Στη μία γράφει: "Σκέψου περισσότερο τον εαυτό σου. Κράτησε για εσένα τις ευλογίες, αλλιώς θα χάσεις τα πάντα".
Στην άλλη διαβάζει: "Ποιος είσαι εσύ για να βοηθήσεις τους άλλους; Έχεις καταφέρει να δεις τα ελαττώματά σου;"
Ένας πολεμιστής γνωρίζει ότι έχει ελαττώματα. Μα γνωρίζει επίσης ότι δεν μπορεί να ωριμάσει μόνος, ότι δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τους συντρόφους του.
Τότε εκσφεντονίζει τις δύο πλάκες στη γη, αν και σκέφτεται ότι περιέχουν κάποια βάση αλήθειας. Οι πλάκες γίνονται σκόνη και ο πολεμιστής συνεχίζει να παροτρύνει τον πλησίον του.
Εκδόσεις Λιβάνη
Προσπαθεί να τους προτέψει να κάνουν αυτό που επιθυμούν αλλά που αποφεύγουν από έλλειψη θάρρους.Εκείνες τις στιγμές εμφανίζεται ο Αντίπαλος με δύο πλάκες στο χέρι.
Στη μία γράφει: "Σκέψου περισσότερο τον εαυτό σου. Κράτησε για εσένα τις ευλογίες, αλλιώς θα χάσεις τα πάντα".
Στην άλλη διαβάζει: "Ποιος είσαι εσύ για να βοηθήσεις τους άλλους; Έχεις καταφέρει να δεις τα ελαττώματά σου;"
Ένας πολεμιστής γνωρίζει ότι έχει ελαττώματα. Μα γνωρίζει επίσης ότι δεν μπορεί να ωριμάσει μόνος, ότι δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τους συντρόφους του.
Τότε εκσφεντονίζει τις δύο πλάκες στη γη, αν και σκέφτεται ότι περιέχουν κάποια βάση αλήθειας. Οι πλάκες γίνονται σκόνη και ο πολεμιστής συνεχίζει να παροτρύνει τον πλησίον του.
Εκδόσεις Λιβάνη
Η Σωστή Στιγμή για Μάχη
Ένας πολεμιστής του Φωτός, πριν αντιμετωπίσει μια σημαντική μάχη αναρωτιέται: "Μέχρι ποιο σημείο έχω αναπτύξει τις ικανότητές μου;
"Αυτός γνωρίζει πως από τις μάχες που έδωσε στο παρελθόν έμαθε κάτι. Κι όμως, πολλά απ' αυτά τα μαθήματα έκαναν τον πολεμιστή να υποφέρει περισσότερο απ' όσο ήταν απαραίτητο. Αρκετές φορές έχασε το χρόνο του πολεμώντας για ένα ψέμα. Και υπέφερε γι ανθρώπους που δεν ήταν άξιοι της αγάπης του.
Οι νικητές δεν επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος. Γι αυτό ο πολεμιστής διακινδυνεύει την καρδιά του μόνο για κάτι που αξίζει τον κόπο.
Εκδόσεις Λιβάνη
"Αυτός γνωρίζει πως από τις μάχες που έδωσε στο παρελθόν έμαθε κάτι. Κι όμως, πολλά απ' αυτά τα μαθήματα έκαναν τον πολεμιστή να υποφέρει περισσότερο απ' όσο ήταν απαραίτητο. Αρκετές φορές έχασε το χρόνο του πολεμώντας για ένα ψέμα. Και υπέφερε γι ανθρώπους που δεν ήταν άξιοι της αγάπης του.
Οι νικητές δεν επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος. Γι αυτό ο πολεμιστής διακινδυνεύει την καρδιά του μόνο για κάτι που αξίζει τον κόπο.
Εκδόσεις Λιβάνη
Πώς να ανταποκριθείς σε Αυτά που φαίρνει η Ζωή
~Δεν έχει σημασία τι θα σου φέρει η ζωή, εσύ επέλεξε τον τρόπο που θα ανταποκριθείς εσωτερικά: θα αντισταθείς και θα αγανακτείς μεμψιμοιρώντας, ή θα το αντιμετωπίσεις και θα στραφείς προς αυτό διευρύνοντας το παρόν σου
~Τι θα έλεγες, όμως, για εκείνους που επιλέγουν την ανέχεια και την ταλαιπωρία επειδή νοιάζονται για κάποιον άλλον;
~Αν κάποιος πρόθυμα κάνει την εκλογή να βάλει στην άκρη τις προσωπικές του επιθυμίες για το καλό των παιδιών του, των προσώπων που αγαπά, η άλλων ανθρώπων, αυτό ενδεχομένως αντιπροσωπεύει μια πνευματική πράξη αυτοθυσίας. Αν όμως αισθάνεται σαν μάρτυρας, είναι καιρός να ξαναδεί τα πράγματα από την αρχή.
Το να αναλάβει κανείς πολύ μεγάλη ευθύνη για τους άλλους, αυτό του στερεί τη δυνατότητα να αφομοιώσει τα μαθήματα που προκύπτουν από τις επιλογές που έχει κάνει. Όσοι υποφέρουν χρειάζονται τη συμπόνια και τη συμπαράστασή μας. Αν όμως σηκώσουμε το βάρος που προορίζεται γι' αυτούς, στην ουσία τους κλέβουμε την δύναμη και τον αυτοσεβασμό τους"
Εκδόσεις Έσοπτρον
~Τι θα έλεγες, όμως, για εκείνους που επιλέγουν την ανέχεια και την ταλαιπωρία επειδή νοιάζονται για κάποιον άλλον;
~Αν κάποιος πρόθυμα κάνει την εκλογή να βάλει στην άκρη τις προσωπικές του επιθυμίες για το καλό των παιδιών του, των προσώπων που αγαπά, η άλλων ανθρώπων, αυτό ενδεχομένως αντιπροσωπεύει μια πνευματική πράξη αυτοθυσίας. Αν όμως αισθάνεται σαν μάρτυρας, είναι καιρός να ξαναδεί τα πράγματα από την αρχή.
Το να αναλάβει κανείς πολύ μεγάλη ευθύνη για τους άλλους, αυτό του στερεί τη δυνατότητα να αφομοιώσει τα μαθήματα που προκύπτουν από τις επιλογές που έχει κάνει. Όσοι υποφέρουν χρειάζονται τη συμπόνια και τη συμπαράστασή μας. Αν όμως σηκώσουμε το βάρος που προορίζεται γι' αυτούς, στην ουσία τους κλέβουμε την δύναμη και τον αυτοσεβασμό τους"
Εκδόσεις Έσοπτρον
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
