Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Γιατί είμαστε σ' αυτόν τον πλανήτη

[...] Τί βλέπεις στη φωτιά;" ρώτησα, χωρίς να περιμένω απάντηση.
"Τί θα 'κανες αν σου έλεγα ότι δεν είμαι απ' αυτόν τον πλανήτη;" με ρώτησε.
"Τί;"
"Κι αν σου έλεγα το ίδιο για τον Σωκράτη; Ή και για σένα;"
Δεν ήξερα τι να της πω -κι αν έπρεπε να την πάρω στα σοβαρά.
"Αυτό είδες στη φωτιά;" ήταν το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ και να τη ρωτήσω.
"Κάτσε κάτω," είπε εκείνη "Δες και μόνος σου."
Κάθησα και κοίταξα τις φλόγες που χόρευαν. Η Μαμά Τσία σηκώθηκε αργά και άρχισε να μαλάζει τους μυς της πλάτης μου με τα δυνατά της χέρια. "Με ρώτησες γιατί σου στάθηκα. Η απάντηση είναι: γιατί ανήκουμε στην ίδια οικογένεια" μου είπε. "Είμαστε μέλη της ίδιας πνευματικής οικογένειας."
"Τί εννοείς..." Δεν κατάφερα να τελειώσω την πρότασή μου. Η Μαμά Τσία με χτύπησε δυνατά στο σβέρκο. Είδα αστεράκια και μετά μόνο τις φλόγες, στις οποίες βυθίστηκα όλο και πιο βαθειά...


Είδα την αρχή του χρόνου και των αστεριών, όταν το Πνεύμα έγινε "Τα Δέκα Χιλιάδες Πράγματα": τα αστέρια, οι πλανήτες και τα βουνά, οι θάλασσες και όλα τα πλάσματα, μικρά και μεγάλα, που κατοικούσαν εκεί.
Αλλά δεν υπήρχαν άνθρωποι. Πριν αρχίσει η ιστορία, σε μια μαγική επόχή, όταν το Πνεύμα το επέτρεψε, γεννήθηκαν οι θρύλοι. Τα ζώα εξελίχτηκαν στη γη, έγιναν διαφορετικά απ' αυτά που προηγήθηκαν. Αλλά δεν υπήρχαν ανθρώπινες ψυχές στον πλανήτη.
Είχα ένα όραμα του αρχαίου σύμπαντος όπου, μέσα στις καμπύλες του διαστήματος, αγγελικές ψυχές έπαιζαν ελεύθερες και ευτυχισμένες. Αυτή η μνήμη, αποθηκευμένη στα πιο αρχαία αρχεία του ψυχισμού μας, έγινε το αρχέτυπο για το μέρος που ονομάζουμε παράδεισο.
Μια ομάδα απ' αυτές τις ψυχές κατέβηκε στη γη, γιατί ήταν περίεργες για το βασίλειο της ύλης -για τα ζώα, για την σεξουαλική- δημιουργική ενέργεια- για το πώς θα ήταν να είχαν σώμα.
Και έτσι κατέλαβαν τις πρωτόγονες μορφές που κατέκλυζαν τη γη -μπήκαν μέσα τους, είδαν με τα μάτια τους, ένιωσαν μέσω του δέρματός τους, απέκτησαν εμπειρία της ύλης και της ζωής στη γη. Τις είδα, τις ένιωσα να ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν τους οικοδεσπότες τους, τα ζώα, για να επισρέψουν στην Πηγή τους.
Όμως αυτές οι ψυχές είχαν υποτιμήσει τη μαγνητική έλξη του βασίλειου της ύλης. Ταυτίτστηκαν με τη ζωική συνειδητότητα. Έτσι άρχισε η μεγάλη περιπέτεια σ' αυτόν τον πλανήτη.
Οι ενέργειες αυτών των ψυχών και η ανθρωποειδής, υψηλότερη συνειδητότητά τους που βρισκόταν με΄σα στα ζώα, επηρέασε τη δομή του DNA και προκάλεσε άμεσα και δραστικά εξελικτικά άλματα. Αυτό μου αποκαλύφθηκε σε οράματα του ίδιου του γεννετικού σπιράλ. Η επόμενη γενιά πλασμάτων έδωσε τη βάση για τους ελληνικούς μύθους -κένταυροι, γοργόνες, σάτυροι και νύμφες, μισά ζώα, μισοί άνθρωποι, ήταν η πηγή των θρύλων- οι Ολύμπιοι θεοί που κατοικούσαν μαζί με τα ζώα και τους ανθρώπους.
Το πρώτο κύμα ψυχών ξέχασα ότι ήταν μέρος του Πνεύματος και δεν ανήκαν στη σάρκα, είχαν ταυτιστεί με τους οικοδεσπότες τους. Έτσι, ένα δεύτερο κύμα ψυχών κατέβηκε για να σώσει το πρώτο κύμα, για να το ελευθερώσει. Αλλά κι αυτές παγιδεύτηκαν.
Ο χρόνος περνούσε τρομερά γρήγορα, αιώνες μέσα σε μια στιγμή. Ένα δεύτερο κύμα βοηθών στάλθηκε, αυτήν την φορά μόνο οι πιο δυνατές ψυχές το αποπειράθηκαν - πολύ λίγες κατάφεραν να ξεφύγουν. Οι περισσότερες παρέμειναν, παγιδευμένες από την ίδια τους την επιθυμία για δύναμη. Έγιναν οι βασιλιάδες, οι βασίλισσες, οι φαραώ και οι αρχηγοί - οι κυβερνήτες της γης. Μερικοί έμοιαζαν με τον Βασιλιά Αρθούρο - άλλοι στον Αττίλα τον Ούνο.
Τέλος, κατέφτασε μια τρίτη αποστολή. Αυτές οι ψυχές είχαν κάτι το ιδιαίτερο, ήταν πιο θαρραλέες απ' όλες, οι ψυχές των ειρηνικών πολεμιστών -γιατί ήξεραν πως δεν θα επέστρεφαν. Ήξεραν ότι θα έπρεπε να ζήσουν σ' ένα θνητό σώμα για αιώνες -υποφέροντας, χάνοντας τους αγαπημένους τους, μ΄σα στον πόνο των θνητών, στο φόβο -και αυτό μέχρι να ελευθερούν όλες οι ψυχές.
Ήταν μια αποστολή εθελοντών. Ήρθαν για να θυμίζουν σε όλους τους άλλους ποιοι είναι πραγματικά. Ανάμεσά τους μαραγκοί, μαθητές, γιατροί, καλλιτέχνες, αθλητές, μουσικοί, ιδιοφυίες και τρελλοί, εγκληματίες και άγιοι. Οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει την αποστολή τους, αλλά υπάρχει ακόμα μια φλόγα που σιγοκαίει στις καρδιές και τη μνήμη εκείνων που προορίζονται για να ξυπνήσουν και να γίνουν οι υπηρέτες της ανθρωπότητας, ξυπνώντας και τους υπόλοιπους.
Αυτοί οι σωτήρες δεν είναι "καλύτερες" ψυχές -εκτός αν η αγάπη τους κάνει καλύτερους. Αλλά τώρα έχουν αρχίσει να ξυπνούν. Εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές σε όλον τον πλανήτη -μια πνευματική οικογένεια.


... Συνεχίζεται...
Απ' τις εκδόσεις: έσοπτρον. Ελπίζοντας να το επανεκδόσουν

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Η θέληση, ασκείται όπως ακριβώς και οι μύες

Οι δυσκολίες σας πτοούν μόνον όταν αμφιβάλλετε για τη δύναμη της θέλησής σας. Διδαχτείτε από τους ήρωες του Μάγου του Οζ - από το πανέξυπνο σκιάχτρο που νόμιζε πως δεν είχε μυαλό, από τον σιδερένιο άνθρωπο του δάσους που νόμιζε πως δεν είχε καρδιά και από το γενναίο λιοντάρι που νόμιζε πως δεν είχε θάρρος- που συνειδητοποίησαν όλοι πως διέθεταν τα χαρίσματα που ποθούσαν. Και σ' εσάς, όπως και σ' αυτούς, δεν έλειψε ποτέ η θέληση, απλώς ξεχάσατε τη δύναμή της.
Η θέληση είναι σαν τους μύες, δυναμώνει με τη χρήση. Και όπως αυτοί, χρειάζεται κίνηση και άσκηση. Η εσωτερική σας δύναμη περιμένει να τη χρησιμοποιήσετε για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο.
.
Εκδόσεις Διόπτρα

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Εμπόδια στον Δρόμο

Η Τζιν Ντιντς, στο βιβλίο της "Υπάρχουν Βουνά να Κατακτήσουμε", έγραψε για μία δύσκολη νύχτα που πέρασε μόνη στα Απαλάχια Όρη, ακούγοντας μία αρκούδα να οσμίζεται και να περιφέρεται έξω από τη σκηνή της. Δεν έκλεισε μάτι, καθόταν ακίνητη ελπίζοντας πως το ζώο δεν θα αποφάσιζε να σκίσει το νάιλον καταφύγιό της.
Το άλλο πρωί, η Τζιν κρυφοκοίταξε από τη σκηνή και είδε το ζώο που τριγύριζε όλη νύχτα - ήταν μια αγελάδα, που βοσκούσε ήρεμα τα αγριόχορτα.
Η αγελάδα δεν είναι μικρό ζώο, αλλά σίγουρα δεν είναι αρκούδα. Η κάθεμιά χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν σας κυριεύει αδράνεια ή συναντάτε δυσκολίες στην επίτευξη ενός στόχου, να έχετε υπ' όψην σας ότι ίσως δεν είναι η αδύναμη θέληση αυτό που αυτό που περιφέρεται έξω από τη σκηνή σας , είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης , ο φόβος της αποτυχίας ή κάποιος άλλος μασκαράς που πασχίζει να σας τρομάξει.
Αν δεν έχετε έναν συγκεκριμένο προορισμό, αν δεν υπολογίσατε καλά το μέγεθος του εγχειρήματός σας, αν κάτι μέσα σας αντιδρά στην αλλαγή, μην επιπλήξετε τον εαυτό σας για έλλειψη θέλησης, αντίθετα, επικεντρώστε την προσοχή σας στην υπέρβαση αυτών των εμποδίων.



εκδόσεις Διόπτρα
Πηγή φωτογραφίας: http://wisdomquarterly.blogspot.com/2011/09/cow-sutra-935.html

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Ανακαλύψτε την Αξία Σας

Από την πρώτη πύλη.
.
Όσο έξυπνοι, ελκυστικοί ή ταλαντούχοι κι αν είστε, στο βαθμό που αμφιβάλλετε για την αξία σας, σαμποτάρετε εσείς οι ίδιοι τις προσπάθειές σας και υπονομεύετε τις σχέσεις σας.
Η ζωή είναι γεμάτη δώρα και ευκαιρίες, θα είστε ανοιχτοί για να τα δεχτείτε και να τα απολαύσετε όταν αρχίσετε να εκτιμάτε την έμφυτη αξία σας και αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας με την ίδια κατανόηση και σεβασμό που προσφέρετε στους άλλους.
Ανακαλύπτοντας την αξία σας απελευθερώνετε το πνεύμα σας.
.
εκδόσεις Διόπτρα

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Η Επανένωση του Ανθρώπου με τη Φύση

Ένιωσα τη γη
να με θυμάται,
με δέχτηκε πάλι τόσο τρυφερά τακτοποιώντας
γύρω μου τη σκούρα φούστα της, τα κοιλώματα
με τις λειχήνες και τους σπόρους. Κοιμήθηκα
όπως ποτέ πριν, σαν πέτρα
στην κοίτη του ποταμού, χωρίς τίποτα
ανάμεσα σε μένα και τη λευκή φωτιά των άστρων
εκτός από τις σκέψεις μου, κι αυτές πετούσαν
ανάλαφρα σαν πεταλούδες ανάμεσα στα κλαδιά
των τέλειων δέντρων. Όλη τη νύχτα
άκουγα τα μικρά βασίλεια ν' ανασαίνουν
γύρω μου, τα έντομα και τα πουλιά
που κάνουν τη δουλειά τους μέσα στο σκοτάδι. Όλη τη νύχτα
υψωνόμουν και κατέβαινα, σαν μέσα σε νερό, παλεύοντας
με μια φωτεινή καταδίκη. Μέχρι το πρωί
είχα εξαφανιστεί τουλάχιστον δέκα φορές
μέσα σε κάτι καλύτερο.



Μαίρη Όλιβερ,
Από το βιβλίο
: Ο Θεός και το εξελισσόμενο σύμπαν, Εκδόσεις Διόπτρα

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2011

Πνευματική Τροφή από τα Φυτά μέχρι τον Θεό

[...] Πριν ολοκληρώσω, θα σας πω ακόμα ένα πράγμα που είναι επίσης σε σχέση με τη διατροφή. Όταν περνάτε μέσα από μεγάλες δοκιμασίες, όταν όλα σπάνε και σείονται μέσα σας, σημαίνει ότι ο Ουρανός αποφάσισε να σας "φάει", συμβολικά μιλώντας, δηλαδή να σας δεκτεί, να σας δεκτεί επάνω, ανάμεσα στα πιο εκλεκτά όντα: σας καθαρίζει λοιπόν για την ώρα, σας πλένει, σας αφαιρεί όλα τα δύσπεπτα, βλαβερά στοιχεία για να κρατήσει μόνο ό,τι είναι εξαίσιο και κατάλληλο για τη γιορτή του. Ακόμα και οι απόστολοι, πριν γίνουν αποδεκτοί στο συμπόσιο του και αυτοί έπρεπε να συνθλιβούν, να καθαριστούν. Να σημασία των μεγάλων δοκιμασιών, κι αν αυτές δεν έχουν ακόμα έρθει, σημαίνει ότι ο Ουρανός δεν σας βρίσκει ακόμα αρκετά ώριμους και αντάξιους για να γίνετε κάτι σαν μια τροφή γι' Αυτόν.



Θα πείτε: "Μα πρόκειται για κανίβαλους επάνω!" Όχι, είναι καθαρά συμβολικό, είναι ένας μεταφορικός τρόπος παρουσίασης της Αλήθειας. Κοιτάξτε: τα φυτά, τρώνε ορυκτά, τα ζώα τρώνε τα φυτά, οι άνθρωποι τρώνε τα φυτά και τα ζώα... Λοιπόν, με τη σειρά τους και οι άνθρωποι τρώγονται από κάτι άλλο... Όμως, όπως υπάρχυν άνθρωποι που δεν χρησιμοποιούν το ζωϊκό βασίλειο ως τροφή τους παρά μόνο τα παράγωγα αυτού, δηλαδή τα αυά, το γάλα, το μέλι κλπ, έτσι υπάρχουν στον αόρατο κόσμο όντα που τρέφονται από τα παράγωγα των ανθρώπων, δηλαδή από τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους, από τις ακτινοβολίες και τις εκπορεύσεις τους. Αν αυτές οι σκέψεις τους και τα συναισθήματα είναι σκοτεινά, τότε απορροφώνται από οντότητες πολύ χαμηλές εξέλιξης, ενώ οι φωτεινές σκέψεις και τα αγνά, φωτεινά συναισθήματα απορροφώνται από τους Αγγέλους. Και οι Άγγελοι με τη σειρά τους, δίνουν τροφή στους Αρχάγγελους και οι Αρχάγγελοι δίνουν τροφή στις Αρχές και ούτω καθ'εξής μέχρι τα Σεραφείμ που προσφέρουν την τροφή στον ίδιο το Θεό. Ο Θεός παίρνει τα φρούτα που του προσφέρουν τα Σεραφείμ και τα φρούτα των Σεραφείμ είναι η πιο Αγνή κατάσταση Αγάπης [...]




Omraam Mikhael Aϊvanhov, Άπαντα, Χράνι Γιόγκα, το Γιόγκα της διατροφής, εκδόσεις Prosveta


Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

H σημασία της τροφής

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι η τροφή δεν χρησιμεύει σε τίποτε άλλο απολύτως από του να τους δίνει λίγη ζωή, λίγες δυνάμεις για να μπορούν να συνεχίζουν να μαστορεύουν εδώ κι εκεί. Ρώτησαν μια μέρα κάποιον που το επάγγελμά του ήταν να σπάει πέτρες:
"Ε λοιπόν, Αντώνιο, γιατί σπας διαρκώς πέτρες;
-Για να κερδίσω χρήματα.
-Και γιατί θέλεις να κερδίσεις χρήματα;
-Για να αγοράσω μακαρόνια.
-Και γιατί θέλεις μακαρόνια;
-Για να φάω. -Και γιατί τρως;
-Για να έχω δυνάμεις.
-Και τί τις θέλεις τις δυνάμεις;
-Μα ασφαλώς για να μπορώ να σπάω πέτρες. "

Βλέπετε είναι ένας φαύλος κύκλος. Πρέπει, τώρα πλέον να καταλάβετε ότι η τροφή δεν έχει μόνο τη χρησιμότητα του να μας δίνει τις δυνάμεις για να σπάμε πέτρες. Η τροφή είναι εκεί για να μας οδηγήσει πολύ πιο μακριά, πολύ πιο ψηλά, διηγείται μια ολόκληρη ιστορία... την οποία όμως δεν θέλετε ακόμα ν' ακούσετε. Τρώτε πάντα με τρόπο μηχανικό, αυτόματο, ασυνείδητο, σκέφτεστε εντελώς άλλα πράγματα, να γιατί δεν γνωρίζετε ακόμα όλα όσα η τροφή μπορεί να σας φέρει σαν γνώσεις.
Σας έλεγα μια μέρα ότι η τροφή είναι μία επιστολή που ο Θεός ο Ίδιος μας στέλνει. Κάθε μέρα δέχεστε ένα καταπληκτικό μήνυμα από τον Αιώνιο, αλλά εσείς το σκίζετε, χωρίς καν να το διαβάσετε... Αφήστε επιτέλους στην άκρη όλες τις άλλες ασχολίες και μάθετε να τρώτε σωστά με Αγάπη, μάθετε να σκέφτεστε την τροφή, να συνδέεστε με την πεμπτουσία της[...] Είναι μ' αυτό τον τρόπο που η τροφή θα σας αποκαλύψει όλα της τα μυστικά: γιατί είναι ζωντανή!


Omraam Mikhael Aϊvanhov, Άπαντα, Χράνι Γιόγκα, το Γιόγκα της διατροφής, εκδόσεις Prosveta